Het verhaaltje voor het slapen gaan en op de kleuterschool van de heks die vermomd als oud vrouwtje, Sneeuwwitje een vergiftigde appel aanbiedt, kennen we allemaal. Net als vele andere sprookjes. Al vroeg worden we geconfronteerd met mensen die een bepaalde rol aannemen in een verhaal. De slechterik, de mooie prinses, de koene ridder… etc.

Door het kennen van sprookjes en het leven in een samenleving waarin veel gebaseerd is op het uiterlijk verschijn en een eerste indruk die je kan maken, is het heel makkelijk om alleen maar in hokjes en vakjes te denken. Als je iemand voor het eerst tegenkomt, plak je bijna vanzelfsprekend een denkbeeldige label op zijn voorhoofd met dubbelzijdige ducktape. Maar net zo vanzelfsprekend ben je na één minuut vaak hard bezig om die in eerste instantie goed bevestigde label te verwijderen; je eerste indruk was toch niet helemaal juist.

Daarnaast valt er natuurlijk ook wat te zeggen voor, in mijn geval, vrouwelijke intuïtie. Je gevoel bepaalt wat je van sommige mensen vindt. Als je je bewust bent van deze twee houdingen, is het prettig werken als recruiter. Door deze twee houdingen te combineren kan je nog beter op zoek naar de ridder op het witte paard.

Want, gek genoeg, val ik bij het vervullen van sommige vacature’s terug op de mij wel zo bekende karakters uit sprookjes en verhalen. Is de prinses aan de overkant van de tafel inderdaad geschikt om intrek te nemen in de kasteeltoren die op dit moment vacant is. Of, waar is de heks die de rotte appels uit dit bedrijf gaat halen?!

Als recruiter kan je op het toneel van de werkgever de vacante rollen binnen een bepaald verhaal gestalte geven. Iedere sollicitant doet auditie om een plaats in te nemen binnen het verhaal van de werkgever. Spot, light…and go!!

Stem of voeg toe aan :